Recensie – Smits Réves – Ten Duo’s

Sinds het verschijnen van Five Light Pieces in 2008 werkt Reitze Smits gestaag aan zijn oeuvre, vooral bestaande uit werken voor orgel solo en vierhandig, naast werken voor andere combinaties van instrumenten en voor koor. Het idioom is in de basis steeds herkenbaar: consonant of mild dissonant, gebaseerd op diatoniek, herhalingen, quasi-improvisatorisch ‘spelen’ met het toonmateriaal en een overwegend statische, gefaseerde structuur. Sommige meditatieve en sferisch stukken zoals Canto Baltica zijn gedacht als reactie op de populaire ‘neoklassiek’ genaamde muziek van bijvoorbeeld Einaudi (Reitze: ‘De hausse van ‘rustgevende pianomuziek’, die vaak slaapverwekkend eenvormig is’).