Koninklijke Nederlandse Organisten Vereniging

Orgelkunst & Internet januari 2006

Dit jaar bestaat het Marcussen-orgel van de Nicolaïkerk in Utrecht precies een halve eeuw - wat mij betreft één van de mooiste orgels die de 20ste eeuw heeft opgeleverd. Het zal u misschien verbazen dat ik dat zeg, als pleitbezorger van de orgelcultuur uit de tijd van de (elektro)pneumatiek, maar ik meen het toch dubbel en dwars.
De eerste cd die ik van het Utrechtse instrument kreeg, is die waarop Lambert Erné, Johan Spelde en Stephen Taylor het bespelen (1993, uitgegeven door VIO). Het waren vooral Spelde en Taylor die mijn hart veroverden voor ‘hun’ orgel: Spelde met één van de wonderlijkste vertalingen van Julius Reubkes muziek over Psalm 94 die ik ooit gehoord heb – en Taylor met het prachtige Miroir van Ad Wammes.
Nu, na al die jaren, vind ik vooral Miroir nog altijd adembenemend. Elke keer als ik het hoor denk ik het weer: een bevalliger en aantrekkelijker orgelklank is er niet. Tot ik mijn geliefde Sauer-orgels uit Amsterdam of Berlijn weer hoor natuurlijk, of het van zink en vurenhout vergeven Furtwängler & Hammerorgel in Verden – u moet mij maar niet kwalijk nemen dat ik dán meen dat dáár uiteindelijk niets tegenop kan.
Maar ik dwaal af.
De aanleiding tot deze gedachtenspinsels is het initiatief van Ad Wammes om een eigen site te lanceren: www.adwammes.nl 
Hij vertelt onder meer over zijn diversiteit: hij componeerde voor Sesamstraat, was toetsenist in de symfonische rockgroep Finch en legt zich sinds zijn internationale doorbraak met Miroir vooral toe op het componeren van ‘concertmuziek’. De parallel met het artikel op de voorpagina van deze krant is te mooi om te negeren: Wammes is wat het orgel betreft net als de orgelstudenten in Antwerpen gegrepen door het instrument zelf. Dat hij vervolgens uitgerekend met een orgelstuk bekend werd, bewijst eens te meer dat niet het orgel duf en stoffig is, maar juist de zwartkijkers die het een sombere toekomst voorspellen. Hoe dan ook: de site van Wammes is een bezoek meer dan waard, al was het maar om On y dance (orgel en trompet), Mytò (orgel) of natuurlijk Miroir ‘zelf’ te bestellen.
HANS FIDOM