Orgelkunst & Internet februari 2004
Onlangs begreep ik van een gewaardeerde lezer dat hij in de veronderstelling verkeerde dat ik voor de grap het nieuwe Seifert-orgel in Duisburg op de achterkant van HET ORGEL 2003/5 had gezet. ‘Particuliere hobby van de hoofdredacteur’. Ik moet deze lezer teleurstellen: niets is minder waar. Eigentijdse kunst bestaat nu eenmaal, en het lijkt me eenvoudigweg zinvol na te gaan hoe de orgelkunst zich daartoe verhoudt.
Ik begin daar hier nog eens over, omdat ik onlangs op het wereldwijde web het project ‘Die Alpirsbacher
Orgel-Skulptur’ aantrof. Alpirsbach is een bij toeristen geliefd plaatsje in het Zwarte Woud, met onder meer een klooster uit de 11de eeuw. In het klooster vinden niet alleen kerkelijke, maar ook allerlei culturele activiteiten plaats, en nu is het plan ontstaan er een nieuw orgel te plaatsen.
Bij dit project maak ik jammer genoeg kennis met dezelfde plaaggeest als in Duisburg: de vormgeving van het instrument trekt mijn aandacht zeer, maar de dispositie biedt gewoon een drieklaviers volgens bekend Europees recept: barok Hoofdwerk, Solowerk met een Spaans tongwerk, Frans Zwelwerk. Blijkbaar loopt de ontwikkeling van hun uiterlijk regelmatig vooruit op die van de klank van orgels – wat uiteraard jammer is, maar ook weer niet bijzonder treurig, en zeker geen reden om dat uiterlijk dan meteen maar te negeren.
Webadressen:
www.alpirsbacher-orgel-skulptur.de
www.alpirsbach.de
Hans Fidom
fidom@bart.nl