Koninklijke Nederlandse Organisten Vereniging

Enige twijfel bekroop me toch bij het naderen van het plaatsje Highland in Illinois, Verenigde Staten: de billboards langs de weg roemden de vliegtuigfabriek van Wick, maar over een orgelfabriek met dezelfde naam werd niet gerept. Pas ter plekke bleek ik wel degelijk goed te zitten. Er waren twee gebouwencomplexen: links de vliegtuigafdeling, rechts de orgelfabriek. Later die ochtend vroeg ik aan onze gastheer Mark Wick, één van de broers die de fabriek leiden, wat orgel en vliegmachien gemeen hadden, want afgezien van het instrument in kapitein Nemo’s onderzeeboot ken ik geen orgels in vervoersmiddelen. Het antwoord was eenvoudig: er was geen relatie, afgezien dan van enkele materialen, zoals hout en aluminium. Dat de fabriek twee poten had was, aldus Wick, gewoon een kwestie van spreiding van zakelijke belangen.

Typisch Amerikaans? Geen idee, maar anders dan anders zeker wel. Aanleiding voor mijn kennismaking was dat ik op internet had gespeurd naar orgels in Illinois, want daar ging ik naar toe op vakantie. De orgelcultuur in de Verenigde Staten was voor mij, zoals ongetwijfeld voor veel Europeaanse organisten, terra incognita; en je blijft toch altijd nieuwsgierig naar wat je aan orgels elders zult aantreffen. Op de site van de Wicks Pipe Organ Company zag ik dat deze firma een orgel had geplaatst in St.-Mary’s Cathedral in Peoria (AGO Peoria Chapter), precies de stad waar ik zou verblijven. Een e-mailtje aan Scott Wick, de broer van Mark, deed de rest: het leverde een enthousiast antwoord op met het telefoonnummer van de organist van St.-Mary’s, Rick Tomic en meteen ook een uitnodiging om naar de fabriek te komen.

Wicks ‘opus1503’ in St.-Mary’s werd in 1937 gebouwd in Engelse stijl. Niemand minder dan Henry Vincent Willis had Wicks ter zijde gestaan. De invloed die hij had is duidelijk merkbaar: je waant je in een Engelse kathedraal. In 1983 was het tijd voor een grote schoonmaakbeurt en kwam de huidige speeltafel; in 1987 werd het klankbeeld van 1937 gereconstrueerd. Een cd met de orgelsymfoniën van Edward Shippen Barnes (1887-1958), gespeeld door Simon Nieminski, geeft een goede indruk van het resultaat.

Het was een aspect van orgelkunst op internet dat hier nog niet aan de orde was gekomen, maar het is misschien toch niet het onbelangrijkste: wie op reis gaat kan via het web prima een paar leuke dagen rondom onvermoede orgelpracht plannen!

Piet Nijenhuis pnijenhuis@freeler.nl