Orgelkunst & Internet april 2002
Het
is het probleem van veel websites: er staat een berg informatie op, maar nergens
is te controleren hoe betrouwbaar de gegevens zijn. De oplossing is simpel: noem
de bron die je citeert of parafraseert, en overleg met die bron of het in orde
is dat – en vooral ook hoe – je zijn of haar gegevens gebruikt en verwerkt.
Uiteraard wordt op deze manier niet meteen de inhoud van websites gewijzigd,
maar de ‘gebruiker’ kan in ieder geval nagaan waar de informatie vandaan
komt.
Juist ook in de orgelwereld doet het probleem zich voor. Ik ga er op voorhand
niet van uit dat er slechte wil in het spel is: wie foto’s en disposities op
het net zet, is daar doorgaans gewoon enthousiast mee bezig. Bronvermelding?
Verdraaid, nooit aan gedacht!
Wel wil ik hier een lans breken voor een andere aanpak. Dames en heren
website-bouwers: ik stel u voor om enigszins ‘wetenschappelijk’ te werk te
gaan! Immers: hoe je het ook wendt of keert, je biedt informatie als puntje bij
paaltje komt niet aan opdat er niets mee gedaan wordt… Dat betekent dus dat
jouw internetgegevens als basis kunnen dienen voor publicaties elders. Zie daar
het gevaar als je gebruikers op dezelfde manier te werk gaan als jij: een enkele
fout of onvolledigheid in je bron krijgt dan gemakkelijk de status van
onomstotelijke waarheid. Wanneer zoveel verschillende mensen iets zeggen, dan
zal het toch wel kloppen?!
Helaas, zo werkt het dus niet. Met ‘wetenschappelijk’ bedoel ik overigens
niets ingewikkelds. Waar ik aan denk is dit: controleer alles wat je op het net
zet dubbel en dwars. Weet je iets over een orgel niet zeker? Publiceer dan niet,
maar ga op reis of doe een onderzoekje om aan correcte gegevens te komen. Punt
twee: vermeld altijd waarop je je informatie baseert, en let er daarbij op
alleen betrouwbare bronnen te citeren. Drie: maak links naar pagina’s over
hetzelfde onderwerp, zodat de ‘gebruiker’ van de site zelf informatie kan
vergelijken.
Hans
Fidom fidom@bart.nl